Hoe ik mijn teksten schrijf

Ik schrijf mijn teksten samen met AI. Dat zeg ik er liever meteen bij, want ik vind dat je moet weten hoe iets tot stand komt dat je van mij leest.

Wat AI voor mij doet, verschilt per tekst. Soms is het niet meer dan een controle op taal- en spelfouten. Soms gebruik ik het om te sparren: ik gooi een half idee op tafel, laat me tegenspreken, stel scherper wat ik nu eigenlijk wil zeggen, en pas daarna begin ik te schrijven. En soms schrijf ik een tekst eerst helemaal zelf en laat ik hem daarna herstructureren, omdat de volgorde niet klopt of omdat ik in vierhonderd woorden zeg wat in tweehonderd kan.

Wat AI niet voor mij doet, is bepalen wat er staat. De inhoud is van mij. De boodschap is van mij. De visie en de mening zijn van mij. Als ik ergens stelling neem, is dat mijn stelling, niet die van een model dat gemiddelden uit het internet reproduceert. Een taalmodel heeft geen ervaring, geen belang en geen mening. Ik wel.

Elke tekst lees ik zelf, van begin tot eind, en redigeer ik zelf voordat hij live gaat of verstuurd wordt. Wat er niet klopt, gaat eruit. Wat niet als mij klinkt, herschrijf ik. Ik publiceer niets dat ik niet zelf heb gelezen en goedgekeurd.

Ik denk dat die combinatie het eerlijkste antwoord is op de vraag die veel mensen nu hebben. AI verbergen vind ik onzin. Doen alsof een tekst zonder inspanning ontstaat, ook. Dit is gewoon hoe ik werk: mijn denkwerk, mijn oordeel, mijn verantwoordelijkheid, met een hulpmiddel dat me sneller en scherper maakt.